İNCİ TANELERİMİZ
Duygu Kanver, 50.Yıl Cumhuriyet Feridun Tümer İlköğretim Okulu / 8-D
Kadıköy
Esmeri, sarışını, kızı, erkeği, minicik elleri, tertemiz yürekleriyle
hayat denilen bu savaş alanına çok erken atılmak zorunda kalan sevimli
çocuklardan bahsediyoruz. Halleri içler acısı onların.
Çünkü onlar küçücük yaşlarında çalışmaya, evlerine para getirmeye
uğraşıyorlar. Çünkü onlar çiçek satarak, araçların camlarını silerek,
mendil satarak ailelerini geçindirmeye çalışıyorlar. Ve en önemlisi de
onlar bütün gün sokakta didindikleri halde eve gidince kutlanmak yerine
'' Niye dünkünden daha az para getirdin?'' gibi sözleri işiterek
azarlanıyor ve maalesef dayak yiyorlar. Annelerimiz babalarımız bizler
için ellerinden geleni yapıyor, bizleri en iyi şekilde yetiştirebilmek
için çalışıp çabalıyorlar değil mi? Ama sokakta çalıştırılan minik
çocuklarımızın cephesinde işler farklı. Onların anne babaları
çocuklarını kendi menfaatleri için kullanıyorlar. ''insanlar küçük
çocuğa acıyıp sattığı şeyi hemen alırlar'' düşüncesiyle küçücük
yavrularını sokağa salıveriyorlar. Hem de dışarıdaki hayatın
acımasızlığını, kötülüğünü hiç umursamadan...
Halbuki bu minik insanların da duyguları var ve onlar çok inciniyorlar
hayatları boyunca... Nasıl da imrenerek bakıyorlar neşeyle
bisikletlerine binen ya da rengarenk giysilerinin içinde annelerinin
ellerini tutarak mutlu mutlu bir şeyler anlatan yaşıtlarına. Sarhoşlar,
tinerciler ya da sırf manzaralarını bozdukları gerekçesiyle zengin
insanlar tarafından itilip kakılırken ya da az para getirdikleri için
babalarından dayak yerken ne hissettiklerini düşünen bir kez. Minik
yüreklerinin nasıl burkulduğunu...
Onlar da isterlerdi sokakta bir şeyler satmak, araba camı silmek yerine
okumayı, oyun oynamayı, evde oturup çizgi filmleri kanal kanal gezinerek
izlemeyi; kısacası çocukluklarını yaşamayı ama yapamıyorlar işte...
Onların hayallerini sıcacık evler, ilgili anne babalar, düzenli ve mutlu
bir yaşam süslüyor ancak bunlar sadece hayal en az biz okuyan, gülen,
ilgi gören, sevilen evlatlar kadar değerli inci taneleri için...
Bu inci tanelerinin kabuklarını kırıp onları ortaya çıkarabilmek için
devletimizin yardım elini uzatması gerekiyor. Onları topluma
kazandırabilmek için devletimiz kol kanat germeli, modern ve imkanları
çok olan bakım evleri açmalı, güzel okullarda okutmalı ve sosyal
etkinliklerle onlara eski hayatlarını unutturmayı hedeflemelidir.
Dileriz tüm inci tanelerimiz ortaya çıkar. Düşünün bir kez bu ülke nasıl
da zenginleşir ve geleceğe umutla bakar o zaman...
|